Karşımdaki adamın gülen yüzüne karşılık benim yüzümde mimik oynamıyordu. Bugün sabahtan beri olanları düşündükçe kafamın içindeki kaosla başa çıkmam giderek imkansızlaşıyordu.
Hiç hoş olmayan bir şekilde varlığından bugün haberdar olmuştum ve şimdi karşımdaydı. Üstelik tanışmaya çalışma şeklide öfkemi iyice harlıyordu.
Allah aşkına kim torununun kız arkadaşıyla tanışmak için onu kaçırırdı ki?
İçimden bir ses bu adamın basit bir örgüt lideri olmadığını söylüyordu.
“Keşke tanışmak için doğal yolları tercih etseydiniz” yaptığı şeyin asla mantıklı bir açıklaması yoktu. Ve ne kadar tedirgin olsam da bu durumu alttan almayacaktım.
“Geçen akşamki yemekten haberim olsaydı hiç bunlara gerek kalmazdı güzel kız”
Bütün bu saçmalıkların sebebi bu muydu yani?
Aklım almıyordu gerçekten olanlar
