Pazar sabahı bizim evde oldukça hareketli başlamıştı. Sanki günlük temizlik yapılmıyormuş gibi annem bütün evi ayağa kaldırtmış herkesi bir arı gibi çalıştırıyordu. Aynı zamanda beni gördüğü her an farklı ütopik sorularla beynimi yakıyordu. En son Ali Cesur’un en sevdiği rengi falan soruyordu ona göre servis peçetesi koyacakmış da siz düşünün artık gerisini.
Babamsa kendini bahçeye atmış dinleniyordu ya da annemden kaçıyor da olabilir emin değilim.
‘’ Teyseeee ! ‘’ diyen Çiçeğimin sesiyle odama kaçmak üzere çıktığım merdivenlerden hızlıca geri indim.
‘’ Aşkımm ‘’ diyerek yakaladığım gibi Çiçeği kucağıma aldım ve sıkıca sarıldım, özlemiştim valla zilliyi.
‘’ Anneannemin nesi vay teyse bisi göyüy göymes bahçeye kovayadı’’ dedi dudaklarını büzerek.
‘’ Anneannene bakma sen teyzeci
