Yüzümdeki tebessümle merdivenleri inmeyi bitirdiğimde karşımda Yaman’ı görmeyi beklemiyordum kesinlikle. Oda beni görmeyi beklemiyor olacak ki ağzından şaşkın bir tonda ismim döküldü.
“Merhaba Yaman, nasılsın?” normal karşılaşmalarımıza göre aramızda hatırı sayılır bir gerginlik vardı.
Omuz silkti oda sanki nasıl olduğunu bilmiyormuş gibi. “Abimin yanından mı?” gözleriyle merdivenlerin olduğu tarafı gösterdi.
“Evet oradan geliyorum” ağır ağır kafasını salladı ve derin bir nefes verdi. “O nasıl iyi mi?” çekinir tonda söylediği cümleye karşılık yüzüme güven verici olduğunu düşündüğüm bir tebessüm ekledim. “Evet iyi merak etme. İner zaten şimdi”
Sıkıntılı bir solukla yanaklarını şişirdi. Ellerini saçlarına götürüp onları biraz dağıttı. “Benim amacım asla onun üzerine gitmek değildi. Yaşa
