AŞKIM
Gözlerim yanıyordu. Öyle böyle değil; sanki içimde bir şeyler cayır cayır tutuşmuştu da suyla söndürmeye çalışmış, başaramamıştım.
Kendimi neredeyse kaçarcasına duştan dışarı attım. Saçlarımdan süzülen su damlaları parke zemine düşerken tok, sert sesler çıkarıyordu; her damla kalbimde yankılanıyordu sanki.
Boğazıma oturan düğüm nefes almama izin vermiyor, göğsümdeki sızı bir an bile azalmıyordu.
Odaya girer girmez gözlerimde biriken yaşlar daha fazla tutunamadı. Kapıyı sessizce kapattım, kilidi çevirdim.
Islak bedenimle yere çöktüm. Dizlerimin bağı çözülmüş gibiydi. Omuzlarım titrerken, sessizce ağlamaya başladım. Bu evliliğin ağırlığı artık sırtımda değil, tam kalbimin ortasındaydı.
Yorulmuştum. Gerçekten yorulmuştum.
Hangi insan, içinde sevgi olmayan bir evliliği sürdürmek i
