Jiyan Dilşad
Hayatımda hiç olmadığım kadar korku dolu olduğum onlardan sadece birindeydim. Bu korkuyu hissettiğim bir diğer an ise Kardelen’in ölüsünü gördüğüm andı.
“S-sen de kimsin? Ben katil falan değilim! Bu yaptığınız büyük bir suçtan başka bir şey değil. Masum insanları suçlamayı ne zaman bırakacaksınız acaba?”
Sona doğru artık sesim daha da yüksek tonda çıkmıştı.
“Katil olmak için illa birinin ölmesi gerekmiyor Jiyan. Öldürülmeye teşebbüs edilmesi bile yetiyor.” Dedi buz gibi bir ses tonuyla. Onun sesini duymak bile ürpertmişti beni.
“N-nasıl yani? Ben sizi gerçekten anlayamıyorum! Ya açık açık konuşun ya da boş boş konuşup benim aklımı bulandırmayı bırakın! Sen de o zaman şu an katilsin çünkü beni öldürmek için buraya getirmedin mi?”
Adam kafasını yana doğru inerken hiç olmad
