Sonunda bahsettikleri sözde perili evin önüne gelmiştik ve Cüneyt'e anlamasını bekleyen bakışlar atıyordum. Tamam mağdurduk. Arabamız bozulmuştu, telefon çekmiyordu ama bize yardım eden insanlarla o eve girip videolarında yer almak zorunda değildik diye düşünüyordum. Herkesi bir anlığına bırakarak eve odaklandım. Epey büyüktü ve tek kelimeyle dökülüyordu. Tam anlamıyla terk edilmişliğin vücut bulmuş hali gibiydi. Ahşap bir evdi ve içerisine girmekte kararsız kalmıştım, sanki hep birlikte içinde yürüsek yıkılacak gibiydi. Hem neden bu saatte bu eve girmeye çalışıyorduk ki? Video çekiyorlarsa çeksinler biz neden dahil oluyorduk bu saçmalığa anlamıyordum. Hep Cüneyt yüzündendi. Kamp yerinde kalıp dinlenebilirdik. Üstelik ben çok yorgun ve bitkin hissediyordum. Yolculuk değil ama yaşadığımız t
