Muğla'da geçirdiğimiz birkaç günün ardından burada da sıkılmaya başlamıştık. Gittiğimiz her yeri deli gibi tavaf edip hemen ardından sıkılıyorduk ve yeni bir yere geçiyorduk. Ve hiçbirimiz bu duruma itiraz etmiyordu. Birbirimizden beterdik. Bünyem aksiyon istiyordu. Son günler yeterince sessiz sakin, tek düze geçmişti. Herhalde bundan sıkılmıştım.
Hani derler alışmış kudurmuştan beterdir diye. Evet gerçekten de öyleymiş. O kadar aksiyona hatta kavgaya alışmıştım ki sakin bir günüm geçince garipsiyordum. Muğla bize yaramış mıydı bilmiyordum ama bu uzun süren sessizliğin arkasından bir şeyler çıkacak mı acaba endişesi de peşimdeydi mutlaka. Bir şeylerin ters gitmesine o kadar alışmıştık ki sessiz sakin geçince acaba fırtına öncesi sessizlik olabilir mi diye işkillenmeye başlıyorduk. Muğla g
