Düşünmek... Sadece düşünmek için ondan zaman istemiştim, gitmesini istemiştim ama şimdi de düşünmekten köşe bucak can havliyle kaçıyordum.
Rüya'da saatler önce Serdar ile buluşmaya gitmişti ve sanırım gelmek üzereydi. Kanepede tarlaları yanmış köy ağası gibi bağdaş kurmuş, gözyaşlarıma engel olamıyordum.
Kapı sesi gelince irkildim ama ağlamama devam ettim. Şu an eve hırsız da giriyor olsa duygusal çöküşümden taviz vermezdim.
"Rüya sen misin?" Dedim burnumu çekerek.
"Benim ben... Oha ama Şebnem," salona giriş yaptığında şaşkınca yüzüme bakmıştı. "Ee deli kız ben giderken de ağlıyordun... Döndüm hala ağlıyorsun. Manyak mısın sen?"
"Rüya o an orada değildin. Benimle nasıl konuştuğu duysan sen bile dayanamaz ağlardın."
"Ya kanka," dedi lafa girerek ve kendini yanıma attı. "Vardır elbet b
