Kapının önünde derin bir nefes aldım önce. Ciğerlerime doldurduğum oksijen her şeyi halletmiş gibiydi! Halletmiş ve heyecanımı bastırmış gibi. Kağıt mendil içinde verilen iki ayrı boyutta ki ilacı katlayıp cebime koydum. Elime tutuşturulan anahtarı kapı deliğine isabet ettirirken yavaşça çevirdim kilidi. İki sefer sağa doğru çevrilen kapı, kilidini bırakıp; kendini ve içeridekini özgürlüğe kavuşturmuş gibiydi. Kapıyı açmadan evvel, o adamın anlattığı her şey yüzünden içeride karşı karşıya kalacağıma inandığım her türlü hastalıklı Şirin'e hazırdım.
Ya bismillah modunda içeri girdiğimde pencerenin önüne çekilmiş şekilli bir sandalyenin üzerinde arkası kapıya, gözleri pencereye dönük bir şeyler mırıldanıyordu.
"Hayır o adam gerçek olamaz, hayal görüyorum! Amcamın katili ile aynı sınırlarda
