Birini daha ne kadar arayabilir ki bir başkası?
Benim Şirin'i aramaktan bıkmadan umut ederek beklediğim o bir yıl boyunca yaşadıklarımdan daha fazlasını yapabilir miydim?
Yapabilirdim peki, neden yapmadım!
Ayrılık denen şeyin silsilesini yaşamak düşünme yetimi azaltmış mıydı?
Evet!
Ama elimden daha fazlası gelmemişti. Ben Şirin'i elimde olmadan severken, onsuzluğa da elimde olmadan alışamamıştım. Azabım dizlerimi uyuşturan kısmi felce dönmüş bir sinir harbi gibiydi. Salonun ortasında sadece bekliyordum! Neyi beklediğimi bile bilmeden!Sadece bekliyordum. Ne zaman akşam oldu bilmiyorum? Ne zaman temel ihtiyaçlarımın hiç birinin giderilmediğini farkettim bilmiyorum.
Yerimden kalktığımda en baskın olan tuvalet ihtiyacımdan başladım. Yatağımda huzuruna alıştığım kadının yokluğunu izlerken
