"Seni affetmiş olduğuna sevindim."
Elimdeki bilgisayardan iş ilanlarını tararken göz ucuyla karşımda oturan Gözde'ye bakışlarımı çevirmeden karşılık verdim.
"Sen nasılsın? "
Dükkanın bahçesinde oturan bir kaç müşteriden başka kimse kalmadığı için benimle yaklaşık bir saattir oturan Gözde, son olanlardan sonra ilk kez konuşma fırsatı bulmuş ilgisizmiş rolü yapıyor olmama rağmen ara ara neler olduğunu sorgulamaya çalışıyordu.
"Daha iyiyim! "
Daha iyiyim demesi aslında kötü zaman geçirdiğini de ispatlıyordu bana.
"Abinden haber var mı?"
"Pis bir işin peşindedir herhalde. "
Bilgisayar ekranını kapatırken, Gözde ile daha ciddi ciddi konuşma kararı alıp ona yöneldim. Gözlerimi üzerine diktiğimde tuhaf bir minnet duygusu ile gülümsedi.
Nasıl söyleyecektim ki?
" Şirin'in öz babası başka
