• Akın •
Dudaklarımdan bir nefes alış daha süzüldü havaya. Sabah olanlar aklıma geldikçe kendimi neden demekten alamıyordum.
Tüm mahalle İpek'in bana karşı olan hislerini biliyordu. Bilmemelerini isterdim ama elimden bir şey gelemeyecek kadar çaresizdim.
Gözlerimi gezdirdim ruhsuzca yatan ufaklıkta.
Bir kaç saat önce zar zor Banu teyzeleri göndermiştim hastaneden. Refakatçi olarak kalmak istediğimi söylemiştim ve ilk karşı çıksalarda sonradan ikna olmuşlardı. Ama Demir'i ikna etmek onlar kadar kolay olmamıştı.
Demir'de kalacağını söylemiş onlarla gitmemişti. Şimdi ise nerede olduğunu bilmiyordum. Gece yarısını iyice geçiyordu ve ben İpek'in yanı başında ki koltukta oturmuş onu izlemekten başka bir şey yapmıyordum.
Doktor'dan ise zar zor izin almıştım. Yoğun bakımda olduğu için k
