"İpek, yemeyeceğim!" Aras'ın ürkütücü bakışlarını gördüğüde sevimlice gülmeye çalıştım ve elimdekine kısa bir bakış atıp komodine koydum.
Sabahtan beri Aras'a annemin yaptığı çorbada ve börekten zorla yedirmeye çalışıyordum. Ve Aras artık ürkütücü bakışlarını atıyordu.
Korkuyordum!
"Ama anneme senin için yaptırmıştım." ben masumca ona bakarken o gözlerini devirdi.
"Anlıyorum İpek ama bir insanın doyma sınırı var. Cüssem büyük olabilir ama iki kase çorbayı içecek kadar geniş mideli olduğumu sanmıyorum. " Aras kendi kendine homurdanırken ben dudak büktüm.
"İyi be yemezsen yeme ben yerim!" kaptaki böreği aldım ve ağzıma tıktım.
"Sen şimdi tıkınmayı bırakta doktoru çağır. Ne o öyle gizemli gizemli konuşmalar? Gelsin bilgi versin de defolup gideyim şuradan!" yediğim börekler boğazım
