Açık kalan pencereden gözlerime vuran ayışığı ile yüzümü buruşturdum. Yatakta gerinirken acıyan gözlerimi kırpıştırdım. Gözlerime elimi siper edip ortama alışması için bir süre zaman tanıdım. Saat kaçtı? Bu saate kadar neden uyudum? Bilmiyordum. Ortama alışan gözlerimin önünden elimi çekip, baş ucumda duran gece lambasını açarak yatakta doğruldum. Sersem gibi hissediyordum. Boşluğa yuvarlanmış hafızam, sanki bir şeyleri hatırlamak istiyor gibi keskin bir ağrıya saplanan başımla ikinci kez yüzümü buruşturdum. Dirseğimi dizime koyarak başımı ellerimin arasına yasladım. Uykum vardı ama uyumak istemeyen bir yanım kalkmam gerektiğini söyleyip duruyordu.
Yataktan kalkarak, odanın ışığını açtım. Gözlerim, açılan ışıkla kısılırken etrafta göz gezdirdim. Çalışma masasının üzerinde duran kamera ve
