Ateş
Filmim için bütün hevesimi kaybetmiştim. Tek düşünebildiğim karımdı, onun ruh hali ve bunun karşısındaki çaresizliğimdi. Şirkette yaşanan olayların üzerinden üç gün geçmesine rağmen bir gıdım bir gelişme yoktu. Cemre kendini yeniden içine ve yatağa kapatmıştı. Kelimelerini benden sakınsa da bana hala sokulduğu için kendimi şanslı hissediyordum.
Saatlerce kucağımda yemeden, içmeden, konuşmadan ve hatta kıpırdamadan durabiliyordu. Sırf benden uzaklaşmasın diye bacaklarım ya da kollarım uyuşsa bile yerimden kıpırdamıyorum çünkü aramızdaki ilişkinin akıbetini anlayabilmek için bu temaslar son bağımızdı. Zira kucağımdayken bile kilometrelerce ötemde gibiydi.
Dün ona kavganın yaşandığı gün hazırladığım minik sürprizi yapmaya karar vermiştim. Belki ufacık da olsa yüzüne bir gülümseme ko
