Masayı hazırlamaya başladım. Bir kaç dakika sonra Berk ve Toprak birbirlerinin omzuna vururak geldiler. İki çocuk gibi duruyorlardı. Güneş' le birbirimize bakıp gülümsedik. Güneş bile bazen Berk' ten daha olgun oluyordu. Ben hala duyduklarımı tam olarak sindirememiştim. Ne yapacaktım hiçbir fikrim yoktu ama maskemi takmıştım. Duymamış gibi davranıyordum. Duyduğumu anlarsa bir cevap vermem gerekirdi ve ben bu cevabı vermek istemiyordum. İlk zamanlar Efe derdi artık beni sevmediğini ve bu benim canımı çok yakardı. Üstelik içten içe biliyordum benim için söylediğini, aslında sevdiğini ama ben kendime bir hayat kurayım diye beni ittiğini. Zaten sonunda ne kadar üzüldüğümü anlayınca Efe gözümün içine baka baka sevmiyorum demeyi bırakmıştı. Bu lafın ne kadar acı verdiğini bile bile Toprak' ın yü
