10 gün geçmişti. Kanser tedavisine başlayalı, ve bugün yastığımda gördüğüm saç telleri yüzünden şimdi kalbenin şarkısı ile saçlarımı sıfıra veriyorum. Arada göz yaşları döküyorum ama yapmak zorundayım çünkü günlük üzüleceğime bir kere üzülürüm kökü bende nasılsa, saç kesme işlemi bitmiş ti her tarafı temizleyip çıktım aynada kendime bile bakmadım. Çıktım lavabodan ve aşağı indim annem beni gördü yutkundu bir damla göz yaşı süzüldü
" E Ecmel ne yaptın kendine sen " dedi
" Yapmam gerekiyor du yaptım anne " dedim abim, babam bana baka kaldılar hiç kimseden çıt çıkmıyordu. Abim kendini toparladı ve konuşmaya başladı
" Böylede güzelsin " dedi geldi ve kel kafamı öptü.
" Ah hadi ama abim Ecmel amcaya döndüm aynı." Dedim kıkırdadı bende güldüm annem toparlandı. Babam yarım kalan soğumuş çay
