Günler akıp giderken benim günlerim nedense hep aynı geçiyordu. Kış yüzünü iyice göstermiş Şubatın ortalarına doğru adım atmıştık. Ayazla iyi giden bir birlikteliğimiz var dı, pınar hâlâ evde tutsak gibi olduğu için pek görüşme imkânı bulumıyorduk. Üzülüyordum aslında kızın sevme izni bile yoktu. Aslında kimsenin ailesi sevmeye karşı değildi gizli kapaklı işler yapmışlar. Ama o kız neden gizli kapaklı iş yaptı bide onu sormak lazım dı demi ama canım, abim ve Asu bayağı ilerlemişler di. Sevgili değillerdi ama sevgili gibi takılıyorlardı hülya ve volkan abi tam ruh eşleri idi. Volkan abi tam istediği gibi birini bulmuş ve hülya da aynı şekil di.
" Ecmel kızım 3 ekmek al gel " diyen annemin sesi ile irkildim yerimden sıcak çikolatamı pencerenin kenarına koydum. Ve Ayaz'ın evini dikizlemeyi
