Sema geleli bir olmuş hatta annemle çok iyi kaynaşma aşamasına geçmişlerdi bile şimdi ise oturmuş sarma sariyorduk. Evet annem akşama ne yapacağını bulamamış daha sonra ise hemen bir sarma sofrası kurmuş ve ben biraz gene sariyordum ama sema resmen muska şeklini verip verip tencereye fırlatıyor du. Dayanamayan annem ikinizin de ellerine birer tane yapıştırdı. Biz ne olduğunu anlamadan anneme baktım.
" Ana niye vurdun " dedim annem ters bir bakış attı.
" Bu ne yahu biriniz iki parmak kalınlığında yapıyorsunuz birinizki zaten Allaha emanet "
"Sariyorum işte " dedim
"Bok sariyorsun " diyince kınayan bakışlarımı anneme fırlattım. Sema kıkırdadı.
" Mehtap teyze vallahi olmuyor " dedi annem bir öğretmen edasında tekrar gösterdi ve dövüş kavga nihayet biten sarma başarı ile ocaktaki yerini
