Keyifli okumalar
ONUR YAMAN
İstanbul’un kalabalık şehrine hiç alışık değilim. Ankara da sessiz sakin bir hayatım varken Yonca manyağı yüzünden tayinimi istedim. Eymen ve Emir de peşimden gelmişti. Yataktan kalkıp banyoda duş alırken üstümü değiştirip salona geçtim. Elif kahvaltı hazırlamaya başlamıştı.
"Güzelim."
"Günaydın Yüzbaşım."
Elif'i tanıyordum. Ne zaman mutsuz ve huzursuz olursa rütbemle sesleniyordu. Derin bir nefes alırken gözlerim kızıma bakıyordu. Çizgi film izliyordu.
"Hayatım sizin için yapmak zorundaydım."
"Biliyorum canım ama alışamadım."
Kapının çalmasıyla bakmak için giderken gelenlere bakıyordum. Eymen elindeki poşeti uzattı. Yeşim oğlunu içeri koyduğunda kahvaltıya geçmiştik ortamdaki sessizliği bozan Yeşim'in sesi olmuştu.
"Elif hastaneye git ablam seni be
