Kırılgan vücutlara aşılanan mahrem duygular saklandığı karanlıkta kendini belli etmek adına parlardı.
Birbirine mıhlanan gözlerde şehvetin emaresi yatıyor bilakis olduğu yerden ihtişamla fışkırıyordu.
Arven gözlerini açtığında yorgunluğundan eser kalmamıştı. Neden bilmiyordu ama kendini çok dinç hissediyordu. Yattığı yerden hızla doğrulup bedenini tararken ağzı şaşkınlıkla aralandı.
Vücudu yaralı değil miydi? Peki nasıl cildi eski pürüzsüzlüğüne kavuşmuştu. Şaşkınlıkla aralanan ağzı ile bir süre vücuduna baktı. Gözleri odayı taradığında boş olduğunu fark edince adımları kapıya doğru ilerledi kulpu çevirdi ve saniyeler içerisinde odadan çıktı.
Uzun koridordan ilerleyip dışarı çıkarken Ashley ile karşılaştı.
“Nasılsınız Leydim? Umarım iyisinizdir.” Arven bir an gözlerini kırpıştırıp,
