Kafamda dönüp duran sözcükler bazen benimle alay edercesine acımasız.''Vebali yüce ve ona ait bir nesne.''Çıkış yoluna uzaktan bir ara gösteriyorsa da ardından hemen çıkmazına sürüklüyor.Bu tanıma uyan iki kişi bulmam gerekiyordu, biri tamam ya öteki?!
Aklımda biri vardı aslında ama, parçanın biri eksik.Evvela onu tamamlamak lazım.Ona ait olup da bende bulunan bir şey...Bulamıyordum nedense!..Şahıs belli lakin bende bir şeyi yok.Gayet de doğaldı esasında bu sonuç.O, oldum olası bencil, acımasız ve cimriydi.O yüzden bende neyi olabilirdi ki?! Mutlaka unuttuğum bir şey var diye takılmıştım düşüncelerime.Zihnimi zorluyorum, sonuç elde var sıfır.Oldukça canım sıkkın...Farkında olmadan tırnaklarımı kemirmeye başlıyorum.Neden sonra canım yanıyor ve yaptığımı anlıyorum.Parmaklarımı sıkıyor
