Roselin’in ifadesi o kadar anlaşılırdı ki, Maisie onun yüzündeki mutluluğu okuyabiliyordu. Kendisi artık bu yaşına kadar o kadar çok insan ile tanışmıştı ki, o kadar çok duyguya şahit olmuştu ki artık konuşmadan bile karşısındaki kişinin neler hissettiğini çok rahatça söyleyebilirdi. Roselin’in şu an içinde çok karmaşık duygular yaşadığının farkında idi, bambaşka bir Dünyada yaşamış olmasına rağmen ait olduğu yerde olduğunu hissedebiliyor ve varisi olduğu krallığı hiç tanımamasına rağmen halkı ile olan ve kendinden önceki kral ve kraliçelerin ona bıraktığı miras olan bağlarının sıcaklığını hissediyordu. “Eğer Krallık şu an hâlâ hüküm sürüyor olsaydı, ne kadar asil ve güçlü bir prenses olurdu.” Diye düşündü Maisie.
Haklıydı, Roselin hissettiği sıcaklığın bir duygu; tesadüfen bir anda geli
