Eşyalarını yerleştirmesi tamamen bittiğinde kendisine ait olan odayı son kez süzdü, yanı başındaki Kirara dikkatle ona bakıyordu. Bakışlarına gülümseme ile cevap verdi, ellerine aldı aynı hizaya geldiler.
“Kirara, sonunda gerçekten bir yere ait olduğumu hissediyorum. Birazdan ilk edindiğim arkadaşım ile sohbet edeceğim. Heyecanlıyım kalbim bu kez yaptığım seçimlerin doğru olduğunu söylüyor.”
Kirara sadece baktı, o da Roselin gibi bu hayate yeni başlıyor ve alışmaya çalışıyordu. Minik bedeni sorumluluklarından habersiz sadece sıcaklığına sığındığı bu kızın söylediklerini tam olarak idrak edemese de her zaman onun yanında olduğunu göstermek istiyordu.
“Roselin, hazır mısın?”
Kapının tıklaması ile ikisi de gelen ses doğru baktı. Sadece kapıdan değil bulundukları odanın dışından da çok faz
