Gündüz yerini geceye bıraktı, Roselin o andan itibaren Erias ile aralarına aşılmaz duvarlar örüyordu ilk tuğlayı da Adalin ile sevgili olduğu an koymuştu içinde onu rahatsız eden hisler bir türlü peşini bırakmıyordu ama gördüğü manzara asıl amacının her zaman öncelikli olduğunu anlamasına sebep olmuştu ama Rory ve Hannah’a dilediği tebrik dileklerini Erias’a söyleyemiyordu sürekli gözleri dolmuştu ama kendisini tutmuştu sürekli anne, babasını, Krallığını düşünüyordu bu düşünceler onu biraz daha dirayetli olmasını sağladı ama bu çok kısa sürüyordu Erias kendisine bakmasa da varlığı ile aynı ortamda bulunmak bile Roselin’i yoruyordu, Roselin, Erias’a kızgındı kızgın olmaya bile hakkının olmadığını biliyordu ama kızmıştı, kırılmıştı Adalin’in kendisine dokunmasına izin verdiği o andan beri kı
