Dışarıda ben ve Tomôe kalmıştık, rüzgar saçlarını bir önüne getiriyor bir duruyordu. Bana bakıp arkasını dönüp yürümeye başladı. Bir yandan da _” Artık özgürüm, ben gidiyorum bundan sonra hayatımın sonuna kadar kimsenin hizmetkarı olmayacağım. Hoşça kalın Tanrıça Angel.” Diyerek bir anda önünde oluşturduğu mavi siyah alevlerin arasında kayboldu.
Tomoe'nin gidişinin arkasında öylece kalakalamıştım. Tamam, bana karşı olan davranışlarında bana itaat etmesini beklemiyordum ama böyle Tanrı Mikage'nin gidişinin hemen arkasından da gitmesini beklemiyordum. Bana yine küçümseyici bakar benimle muhatap bile olmaz ama en azından ne yapacağımı ne gibi görevlerimin
olduğunu kısaca Tanrı ve Tanrıçaların neler yaptıklarını soğuk bir tavırla da olsa anlatacağını düşünmüştüm.
Tamam Zengetsı da bana yard
