Zengetsı, her an bana bir şey olacakmış gibi sürekli etrafına dikkatle bakıp hazır bir bekleyişte idi. Ne olduğunu öğrenmek istiyordum ama şu an başka bir işin üzerindeydik bunu öğrenecektim, aklımın bir köşesine not ederek beraber merdivenleri inip Zengetsı'ya baktım. Sanki yapacağı şeyde kararsızmış gibiydi ama sonunda pes etmiş olmalı ki gözlerini kapatıp geçit portalı oluşturacak o sözleri söylemeye başladı.
Zengetsı söylerken ayaklarımız ile bastığımız çimenlerin altından tekrar dallar çıkarak birbiri ile iç içe geçmeye başladılar, her seferinde bu olaya hayranlıkla bakacağımı fark ettim çünkü müthiş bir görüntüydü. Dallar birbirine geçerek Yuvarlak bir portal oluşturuyorlardı, dalların arasından sarmaşıklar oluşuyor farklı farklı çiçekler büyüyordu. Gerçekten izlemesi aşırı keyifli
