Bende hissediyordum, bana verdiği işaretten sonra aslında daha bambaşka duygular da hissedebiliyordum. Zengetsı'nın hissettiği aynı duyguları hissedebiliyordum. Tanrı Mikage ile işaret bağımız vardı ve Tanrı Mikage'nin bu tapınaktaki herkese olan saf sevgisini daha o an hissetmeye başlamıştım. Tekrar o hissi yaşadığım anda odanın içerisine bir anda Tanrı Mikage gitmeden önce ki gibi ıslak, yağmur sonrası toprağın kokusu doldu. Nereden geldiğini bilmiyordum, hemen arkamı dönüp tapınağın çıkış kapısına baktım. Acaba Tanrı Mikage geri mi dönmüştü?
Ben hala arkama bakarken, Vayu ve Vellichon susmuş, kucağımda bana bakıyorlardı. Gariptir ki ikisi de kucağıma çok rahat sığmıştı. Ben biraz daha boyları büyük sanmıştım ama çok küçüklerdi. Hala etrafıma doğru bakarken Zengetsı _” Tanrıça Angel!”
