Göz yaşımın arttık bittiğini düşündüğüm anda bir yenisi daha ekleniyordu. Zengetsı artık git gide zif karasına bürünmüş olan bedeni ile bağırmaktan sesi kısılmıştı sanki. Sadece alnına yayılmamıştı lanet ama bir iki saate tahminen orası da teslim olacaktı ve hiç istemediğim o son gerçekleşecekti. Çok istiyordum ona yardım edebilmeyi o kadar çok istiyordum ki bir hızla içimde patlayan öfke ile Zengetsı’nın laneti başlatan göğsüne başımı koyup hıçkırarak ağlamaya başladım.
Bunu yaparken Tomôe de dahil kimse beni durdurmuyordu çünkü zaten kaldırmaya çalışsalar da diretir kalkmazdım asla bir yandan ağlıyor bir yandan da “ Çık buradan iğrenç lanet, çık ve arkadaşımı bize geri ver “ diye hıçkırıklarımın arasında söylediklerim kesik kesik çıkıyordu. Göz yaşlarım Zengetsı’nın tam lanetin yerleşt
