Gökyüzü yavaş yavaş kararıyordu. Güneş, yerini ay ve yıldızlara bırakmıştı. Soğuktan arabanın camları buğu tutmuştu. İysem'in bir gözü Aybar'da diğer gözü de yoldaydı. Aybar yavaş yavaş uyanmaya başladı. Ensesini tutarak gözlerini açmaya çalıştı. İysem ise arabayı sürmeye devam ediyordu.
Aybar yanında İysem'i görünce rüya gördüğünü sandı. Gözlerini ovaladı. Kafasındaki ağrı şiddetliydi. İysem'e bakarak "Ne yapmaya çalışıyorsun sen? Beni kaçırarak kendini affettirebileceğini mi sanıyorsun?" diye kızgınlıkla sordu.
İysem, yola bakarak "Kendimi affettirmeye çalıştığım falan yok. Ben sadece seni ve çocuğumuzu korumaya çalışıyorum." dedi.
Aybar, öfke dolu gözlerle "Bırak bu anne ayaklarını. Korumaya çalıştığın kişiyi ölüme mahkum etmezsin. Kime laf anlatıyorsam ben de!" dedi.
İysem, bu lafl
