Olaylı bir sabahtan sonra gün daha sakin ilerlemişti.Fatih denen adamın Karan'a babasının geldiğini söylemesinden sonra, Karan küfürler ederek hazırlanıp evden ayrılmıştı.Neden bu kadar büyük tepki verdiğini anlamamıştım ama bu gelişten memnun olmadığı ortadaydı.
Oturduğum yerden kalkıp uyuşan bacaklarıma yüzümü buruşturdum.Banyoya ilerlerken daha önce ki hayatımda hiç boş vaktimin olmadığını düşündüm.Tabir-i caizse köpek gibi çalışıp eve para getirmeye çalışıyordum.En son ki işim aklıma gelince keskin bir nefes aldım.Katil olduğumu bazen unutuyordum.Oysa ki nefes aldığım her an aklımda olması gerekiyordu.Ne yaşarsam yaşayayım bir insanın ölmesine sebep olduğum için vicdanım sızlıyordu.O iğrenç bir adam da olsa benim elimden ölmemeliydi.
Zamanı geriye alamıyordum malesef.Alabilsem o gece
