Değişmeyen Kayıt
Chronos’un ekranındaki 2046 tarihi yalnızca birkaç saniye görünmüş, ardından kaybolmuştu.
Ethan, Olivia ve Noah uzun süre kararan ekrana baktılar. Biyometrik bağlantı kurulmuş olmasına rağmen makine hâlâ Ethan’ın zaman imzasını diğerlerinden ayırabiliyordu.
Olivia sessizliği bozdu.
“Maskeleme işe yaramadı.”
Ethan başını iki yana salladı.
“Henüz bilmiyoruz. Belki yalnızca olası hedefleri hesaplıyor.”
Noah camın arkasındaki Chronos’a baktı.
“Bir çizgi 2046’ya kilitlendi. Diğer ikisi kayboldu. Bana pek olasılık gibi görünmedi.”
Ethan cebindeki katlanmış kâğıdı çıkardı. Birkaç dakika önce Kayıt 2’ye eklemeyi düşündükleri mesajlar hâlâ üzerindeydi.
09.17.
09.23.
Üç iz.
Tek küme.
Olivia’nın yazdığı son cümle de sayfanın altında duruyordu.
Birbirimizi bırakmayacağı
