Sarhan alnını omzuma koyarak “Senin zamanlamanı sikeyim Elhan” hırladı sinirle. Ben onun aksine tepki vermeden zorlanan kapı kulbuna bakıyordum. “Cevap ver kocana(!)” diyerek beni kendime getirdi Sarhan. Derin nefes alarak şaşkınlıktan kurumuş kalbime çalışması için komut verdim.
“Buradayım” diyebildim pürüzlü sesle. Kapı kulbu sabitleşti.
“Ahh özür dilerim güzelim. Rahatsız olma lütfen. Çıkıyordum ben de” dedi kapıdan uzaklaşarak. Çalan telefonunu cevapladı. Hala odadaydı. Arayan her kimse ona geleceğini söyleyerek kapıya tekrar yanaştı.
“Ben çıkıyorum güzelim. Bu gece gelmeyeceğim. Rize`ye gideceğim iş için” sesi heyecanlıydı. İş için mi bu kadar heyecanlıydı. Sarhan`a baktığımda gözlerini deviriyordu. Kaşlarımı çattım. Niye öyle yaptı ki şimdi?
“Tamam canım. Görüşürüz.” dedim du
