Duyduğum o kelime zamanın çarkına çokam sokmuş dünyayı yerinde durdurmuştu. Aldığım nefes boğazıma tıkılıyor canımı yakıyordu. Gözleri öyle güzel bakıyordu ki. Kendimi değerli hissediyordum.
“Dünya boka sarmış. Bir sürü rezaletin, pisliğin içinde yaşıyoruz. Güven denen duygu insanlar için güzel bir hatıra iken sana güveniyorum Kelebek. Seni seviyorum demekten çok daha önemli bu. Sana güveniyorum” bu..bu seni seviyorum demesinden bile kıymetliydi. Zamanla tüm duygular geri gelirdi ama güven bir kere gitti mi asla dönmezdi. Öyle kıymetliydi güven. Kalbim şu an büyümüş göğsüme büyük gelmeye başlamıştı. Ben de ona güveniyordum nedensizce. Kalbimi kırdığında bile güveniyordum.
“Ben gideyim çocuklar. Her şey için teşekkür ederim kızım.” Diyen Demirhan babaya döndüm. Sarhan hala bana bakıyord
