Sanki üzerimde tonlarca ağırlık varmış gibiydim . Söylenenleri duyuyor fakat idrak edemiyordum ...
Bir zamanlar yapmadığı spor dalı kalmamış ben , bi anlık zaaf ve gafletim yüzünden , yıllardır yatağa mahkum kalmıştım .Karım cezaevinde hergün biraz daha solarken , ondan bana emanet kızıma bile sahip çıkamamıştım . Hasta yatağım da çaresiz , aciz yattığım yıllar boyunca her gün , her gece ölmek için çok dua etmiştim Allah'a ...
Şimdi ufakta olsa bi umudum vardı..Yeniden ayağa kalkıp savaşmak için , benden çaldıkları her şeyi onlardan geri almak ve yaptıklarının bedelini ödetmek için ...
Gözlerimi açtığımda sanırım yoğun bakım odasındaydım .Kollarım serum kablolarıyla doluydu ... Ne kadar uyumaya çabalasam da ensemdeki bıçak yaralarının ağrısı beni uyutmuyordu..
Hemşîre yanımda tansiyonu
