Dile kolay tam yirmi yıldır hasret kalmıştım sevdiğim adamın kokusuna.
O kabus dolu geceden sonra ne Tarkan ne de ben asla eskisi gibi olamamıştık.
En güzel yıllarım , evladımla ikisine hasret dört duvar arasında geçerken , o malesef ablam ve ben kadar güçlü olamamıştı.
Gece sık sık ,kabuslarla dolu olan uykumdan , sabah güneşinin yüzüme vurmasıyla uyandım . Saat daha sabahın yedisiydi .
Sahi ben en son ne zaman huzurla uyumuş , ne zaman kabus yaşamadığım bir uykudan uyanmıştım .
İçimde tarifsiz duygularla , kalkıp odanın camından pırıl pırıl parlayan ırmağın akışına daldı gözlerim .
Bugün kızım gelecekti. Ölduğünü sandığını anne ve babasının yaşadığını öğrenecekti .
Bizi anlayacakmıydı acaba ? onu bağrımıza basmamıza müsade edecekmiydi ?
Onu en son kanlı canlı görüp sarıldığımın
