Ceza evinin kapısında bekliyordum onu..
Demir kapılar ardına kadar açıldığında tüm ihtişamıyla süzüdü dışarıya.. Sanki aradan onca yıl hiç geçmemiş, sanki cezaevinin o küflü duvarları ona hiç işlememiş gibi , ôyle narin öyle ince..
Dışarı adım attığında gözlerimiz birbirine kenetlendi ,ikimizde gözlerimiz yaşlı öylece ne yapacağımızı bilmez bir halde birbirimizin yüzüne bakıyorduk .
Vedat ustanın iki numaralı Ceylanı , Ceylin 'imin annesi Tarkan 'ın kıymetlisi benim ciğer yangınım Gülden 'im ...Koşup hasretle ona sarıldığımda elindeki bavulunu bırakıp bana öyle bir sarıldı ki ! sanki kemiklerimiz dahi birbirine geçecekti .
Ablam ! benim kadersiz ablam diye iç çeke çeke hıçkırarak ağlıyordu ...
Şşşt tamam geçti , bak her şey bitti diye teselli etmelerim nafileydi .
Kalan son gücümle y
