Bebeklerin uyumamak için direndiğini ve bunda genelde başarılı olduğunu çok önceden tecrübe etmiş olan Yeşim, kucağında ona boşuna uğraşıyorsun bakışı atan oğluna kaşlarını çatarak baktı. Küçük bebek bunda pek etkilenmişe benzemiyordu. Hatta bu durumdan keyif aldığı bile söylenebilirdi.
“Uyku ile aramız yok anlaşılan fakat bir yerde pes edeceğinin farkındasın değil mi?” diye söylendi. Fakat aldığı sadece bebekçe ses karşılığıydı. Hastaneden çıkalı yaklaşık iki ay olmuştu. İlk zamanlara oranla kendini fazlasıyla iyi hissediyordu. Hele ilk iki haftayı hatırladığı zamanlar tüyleri ürpermiyor değildi. Yerinden kalkamıyordu. Kalksa yürüyemiyordu. Başı sürekli ağrıyordu ve arada bir gözleri kararıyordu. Bu durumda sevebileceği tek şey Kuzey’in onu bir an olsun yalnız bırakmamasıydı. Genç adamı
