MİRAN EFE
Üç ay nasıl geçti, anlamadım. Bebeğimizin ilk tekmelerinden, Sarvan’ın her sabah bana kahvaltı hazırladığı günlerden… şimdi koca dokuz ayı tamamladık. Artık Miran Efe her an dünyaya gelebilir. Bunu bilmek hem heyecan hem de derin bir tedirginlik veriyor insana. Dokuzuncu ayın ağırlığı ise… kelimeler yetmez. Karnımın büyüklüğünden yürümek, oturmak, hatta yatakta dönmek bile başlı başına bir çaba. Ayaklarım şişmiş, sırtım sürekli ağrıyor. Sarvan bunu fark ettiğinde hemen yanımda bitiyor, kolumdan tutup kaldırıyor, merdivenleri çıkarken destek oluyor. Ama her seferinde gözlerindeki endişeyi hissediyorum. Artık çiftlik evinde kalmamız riskli olduğundan, Sarvan’ın ısrarıyla konağa döndük. Açıkçası bu fikre başta pek sıcak bakmamıştım; buradaki gergin hava, Sarvan’ın anne ve babasıyla konuşma
- Yazar
