Beynimin içindeki sesleri duyup cevap veremeyişimle seslerde kaybolmuştu. Kendime bunun bire rüya olduğunu tekrarlayıp durdum. Yattığım yerden kalktığımda bu kez kendimi daha iyi hissediyordum. Kapıya doğru gidip kapıyı açtım. Kapımın gıcırtısına diğer kapı sesi eşlik etti ve diğer odadan Hasan hoca çıktı hemen yanıma gelip karşımda durdu ve bana bakıyordu. Yüzümde neyi görmeyi bekliyordu bilmiyordum ama dikkatle bana bakmasından biraz rahatsız olmuştum.
"Cemre biraz daha iyi misin kızım?" deyince tekrar göz göze geldik. Kızım lafı kulaklarımda çınladı.
"Ben Ezeyaa ben senin annenim."
"Emin değilim ama iyi olacağım gibi. Kafamın içinde bilmediğim sesler ugulduyor anlamaya çalışıyorum." dedim kısaca.
"Ne sesi Cemre?" diye merakla sorunca huylandım ama dosdoğru anlattım.
"Odamdayken dı
