24. Bölüm/ Emanetten Vatana..
24. Bölüm/ Emanetten Vatana.. Eroğlu Konağı’nın kahvaltı masası, sabahın ilk ışıklarıyla her zamanki görkemine bürünmüştü ama ahşabın ağırlığı bile üzerindeki o sessizliği taşımakta zorlanıyordu. Celal, tabağındaki zeytinle sanki dünyayı yerinden oynatacak bir strateji kuruyormuş gibi oynarken, bakışlarını çaktırmadan yanındaki Hazel’e çevirdi. Zihninde, sabahki deniz kenarı hesaplaşması bir plak gibi dönüyordu. “Amerika ha? Başka bir kimlik ha?" diye geçirdi içinden. Kardeşi Ertuğrul’un sahilde kurduğu o gitmesine izin ver cümleleri, kalbine saplanan paslı bir mızrak gibiydi. Hemen karşı çaprazında oturan Ertuğrul ise tam bir sessizliğe gömülmüştü. Az önce abisinin karşısında ne kadar dik duruyorsa, şimdi Yeşim’in gidiş ihtimali karşısında o kadar un ufak oluyordu. Üç sene...
- Yazar
