Balın'dan
.
"Ayrılalım."
Yemek masasına doğru elimde ki kahvaltılıklarla giderken duyduğum kelime ile kahvaltılıklar ellerimin arasından kayıp yeri boylamıştı.
Kuzey'in gözlerinin içine baktığımda bana garip bir şekilde baktığını gördüm. Yüzünde ben de istediğini bulamamış gibi bir ifade vardı. Saatler öncesinde olan bakışlarından çok daha Farklı bakıyordu.
"Bana uyar."
Ağzımdan çıkan kelimelerle eş zamanlı olarak onun kaşları çatılmıştı. Benden böyle bir tepki beklemediği açıktı.
Ben mi? Ben sevgilimin ayrılık konuşmasını bekliyordum.
Sevgilim derken aynı zamanda 'patronumun oğlu' oluyordu kendileri.
Kuzey Dağdelen.
Dağdelen Holding'in varisi.
"Sen beni duymadın herhalde? Ayrılalım dedim."
Onun benden ayrılmasına üzülmemi ve tepki gösterip 'Neden bunu istiyorsun?' diye
