AKŞAM YEMEĞİ
Karşılaştığım manzara karşısında bozuntuya vermeden masaya doğru ilerlemeye başladım. Umursamamam gerekiyordu ama kalbimin sıkıştığını hissediyordum. Gururum incinmiş gibiydi. Sabah birlikte olduğum adamı evlendirmeye çalıştıkları kadınla yemek yiyecektim. Bu gerçekten onur kırıcıydı. Attığım ikinci adımda beni durduran, bileğimden tutan Cenkay oldu. Başımı omzumun üstünden çevirip 'Ne var?' der gibi baktım. ''Nereye gidiyorsun?'' diye sordu. Gözlerimi devirdim. Umursamaz takındığım tavrımla ''Uzaya, Ay'a Ay'a Ay'a...'' diye o çocukluğumdan kalma ezgileri mırıldandım. Pek de çocuk sayılmazdım aslında, lisedeydim sanırım o şarkı çıktığında. Mırıldandığım ezgilere gülümsedi. ''Sen böyle şarkılar da dinler miydin?'' ''Bizim sınıfta bir kız bu çocuğa hayrandı. Onun yüzünden bütün sınıfın
- Yazar
