Omzumu kapıya yaslayıp gelmesini bekledim. Gecenin bir yarısıydı deli olmalıydı.
Ki deli olabilirdi. Bu konuda bazı düşüncelerim var.
"Ben geldim!" Asansörün kapısını açıp sırıtarak çıkınca güldüm.
Ah kesinlikle deliydi..
"Çakıl ne desem bilemiyorum. Ayakkabını bile giymeden gelmişsin ya resmen."
"Güzelim sonuçta çıkaracağım." Kollarını belime sarınca gülerek sarıldım ona.
"Herkes uyuyor sessiz ol." Kafasını sallayıp elimi tutunca kapıyı kapatıp peşine düştüm.
Mutfaktan çıkan Boran halimize gülüp "Masala süt götürüyordum Çakıl arada dene kardeşim sakinleştirir." Dedi.
Ben sinirli miydim? Yok valla tövbe.
"Boran sakince duran kedimi kaplana çevirme de kaybol şuradan abi hadi."
"Tamam be oğlum. Eva ağrı kesiciler nerede biliyor musun?"
"Mutfakta ikinci çekmecede. Hayırdır ne oldu?
