Ece...
Dışarı çıkınca Hasan geldi yanıma. "Dediğini yaptım abla başladı işe küçük bey." dedi ve gülmeye başladı.
"Evet gördüm Hasan ziyarette ettim kendisini." dedim ama içimde bir burukluk vardı. Düşünmeden edemiyordum. Nasıl olacak nasıl düzelecek. Bilgilerim ve tecrübelerim yetecek mi bilemiyordum.
Patron geldi yanıma sonra. "Bu kadar düşünme Ece her şey olacağına varacak. Sen ona yardımcı olmak için buradasın o bunun farkında olmasada." Dedi.
"Biliyorum abi biliyorum ama elimde değil. Annesine karşı çok öfkeli her şeyin sorumlusu olarak onu görüyor." dedim çayımdan bir yudum içerken.
"Kafası çok karışık ona biraz zaman vermeliyiz. Zamanla taşlar yerine oturacak. Annesiyle eskisi gibi olacak. İnan bana. İnan bize." dedi elini omzuma vurdu babacan bir tavırla. Seviyordum Ömer
