Bölüm 29

820 Kelimeler

Barış... Geldiğimden beri sağlam bir yerim kalmamıştı zalımın kızı hem severim hem döverim diyordu resmen. Öperken öpüyor başkası olunca da acımıyordu hiç. Yine yatak döşek olunca patron beni Hasan'a emanet edip gitmişti. Supi ve şeker de yanıma çıkmıştı. Hasan, "Abi yine ne halt ettin demeye korkuyorum valla" dedi ve gülmeye başladı. "Sus Hasan sus bu sefer ne halt ettim bende bilmiyorum. Yarın bir gün bu bana ya benimsin ya kara toprağın derse o toprak gerçektir bundan eminim." dedim. Acaba nereye gitmişti. Akşam olmuştu ses seda çıkmamıştı. Hasan da gelmedi demişti. Tamam kendi başının çaresine bakar biliyordum ama yine de merak etmiştim. İçim içimi yiyordu. Yattığım yerden doğruldum ve kalktım. Sanırım daha iyiydim. Hasan odadan çıkınca temiz hava almak için balkona çıktım. Sonra b

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE