KAĞAN
“Sen taşıma ben hallederim güzelim,” diyerek valizi elime aldım. Ona kalsa beni kapıdan gönderecek, ev yüzü göstermeyecekti.
İki gün ne beni kesmişti ne de ona yetmişti. Yetmemiş olmasını umuyordum diyelim en azından. Daha yeni başlamıştık sonuçta.
Evinin olduğu kata çıkıp kapıyı açmak için önüme geçmesine izin verdim. Daha içeriye ilk adımı attığımız anda bir şeylerin ters gittiğini fark ettim. Her şey darmadağındı, yerlere saçılmış eşyalar, devrilmiş sandalye… Bu bir hırsızlık mıydı yoksa başka bir şey mi vardı? Gözlerim hızla odayı tararken, “Kağan!” dedi Gökçe dehşete düşmüş gibi.
Eve biri girmişti. Valizi indirdim ve hızla salona daldım. Eve biri girmekle kalmamış, ortalığın anasını sikmişti.
“Hiçbir yere dokunma!” diye uyardım. O anda, hem durumu kontrol altına almaya ça
