KAĞAN
Analar tahtını yaparmış, bahtını değil diyenler halt etmiş. Benim anam, tahtımı da bahtımı da yapmıştı vallaha! Önce dedemin şirketini İstanbul'a taşımam için aklımı çelmiş, ama ben İzmir'i sevdiğim için orada kalmaya karar vermiştim. Sonra da Gökçe'nin yemeklerini gözüme sokarak Gökçe ile bahtımı yapmıştı.
Mesele yemek değildi ama bir şekilde, o yola sokmuştu işte. Yoksa kalbime giden yol, midemden falan geçmiyordu.
“Bak Salih amca, bu damat tıraşı parası, bu çırak parası,” diyerek masaya iki ayrı deste bıraktım. “Şimdiden vereyim sonradan gereksiz muhabbetlere hiç girmeyelim. Acelem var.”
“Aslanım mesele para değil ki, damadı terletmek,” derken paraları cebe indirmeyi ihmal etmedi.
“Hava zaten sıcak. Yeteri kadar terliyorum ben. Hadi amcacım, elin çalışsın.”
Diğer desteyi çı
