GÖKÇE
Kampüsten çıktıktan sonra doğruca alışverişe gitmiştim. Bu akşam tatil için yola çıkacaktık. Ne tatil ama!
Benim tatil kafasına girmem bile normalde birkaç günü bulurdu. Bu ise iki akşamlık bir şeydi.
Dudağımı ısırdım. Kağan ile iki akşam!
Günlerdir kendimi bu fikre alıştırmaya çalışıyordum ve bu öylece kolay bir şey değildi. Cuma günü öğleden sonra işimin başında olmalıydım.
Hayatım daha önce hiç olmadığı kadar koşuşturmaca içinde geçmeye başlamıştı. Haftanın üç günü okul, üç günü iş ve yedi günü Kağan ile geçerken normal olmasını beklemem tamamen iyi niyet göstergesi olurdu. Polyanna değildim. İyi niyetli biriyse hiç!
Bu yoğunluk beni bir yandan deli ediyordu. Hem de gerçek anlamda. Kağan'ı bu tatilden sonra bana biraz alan yaratması konusunda uyarmam lazımdı. En azından
