Sabah zar zor gözlerimi açıp daha yeni doğan güneşe baktım. Sözde çok uyuyacağım bu sefer diye yattığım bir günün sabahı yine aynı manzaraya uyanmak sinirlerimi bozmuyor değildi hani. Pelin'in küçüklüğünden kalma bir alışkanlıkti ve cidden sinir bozucuydu. Tekrar uykuya dalamayacağimi bile bile zorla kolumu gözlerime siper edip yüz üstü yatarak tekrar uyumayı denedim. Ama yok. Hiçbir şekilde kaçan o uykumun geri gelmeye niyeti yoktu. Bal gibi de yorgundum hâlâ işte. Ne diye uykuya dalamiyordum ki tekrardan?
Neyse. Fuat ve kız arkadaşı gelecekti. Kalkıp hazırlık yapmak burada yatmaktan daha iyiydi bu yüzden. Yatıp da uyuyamadikca başım ağrıyordu çünkü her seferinde bir de üstüne. Yataktan kalkacağım sırada "Yine mi ya?" diyerek tek gözünü açarak tek koluyla yatağa geri yatırıp sarıldı ban
